erişemezsin ruhuma, ben bile erişemiyorum ki sen nasil bulacaksin.. bulamazsin.. ölüler nasıl dansederse öyle dansederim ben.. belli belirsiz, görmezsin, hissedemezsin... dokumazsin bile ellerin yetmez.. içimde var gizli birseyler.. varım evet, ama varlığımın tek kanıtı yok olmamamdır. varım, hatta sonuna kadar doluyum, kusmaya calismam ondan hep.
olmuyor ama.. nedense ona bile iznim yok.. kapalı, daracık etrafım.. kapkaranlık, çok soğuk, yalnız.. delirme noktasıyla donma noktası arasında.. ısıtsan eririm, ısıtsan yanarım hem deliyim hem de degilim.. taşlar dolu ceplerimde, irili ufaklı belki de kocaman gri taşlar dolu ceplerim.. her an atlamaya hazirim denize.. her an soluksuz kalmaya hazırım, her an.. bunlari yazarken tutmaya başlıyorum nefesimi.. daha derine kulaç atmayı ögrenmisim hatta, bilmiyorum yüzeyde nasıl kalınır, kalınırsa nasıl nefes alınır.. üç satır işte herşeyim, hayatım üç satır, yazılmıyor dördüncüsü.. akarken gözyaşlarım, sel olsa umrunda degil dünyanın.. geberse umrumda değil dünya...
26 Ekim 2010
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder