Üzerimi Ört!!

Sallandırdım kendimi uçurumdan,
Hiç acımadan, gözyaşı dökmeden,
Biriktirdiklerimi üzerimden sökmeden
Öylece sallandırdım kendimi, hiç üşümeden.

Adına trajedi dediğim tüm senaryolar yazılmış
Tek perdede aralıksız bana oynatılmışken bile,
Konar bu hastalıklı karanlığa bir nokta dedim
Uğraşınca kurtulacağım bir kuyudayım ..
Geçer sen çabala yeter ki, diye diye kurudu iliklerim..

Olmadı, olamadı,
Çabaladıkça daha da boğulduğum dehlizlere hapsoldum ..
Kendimi kendi ellerimle, hatalar duvarı’nın kenarına,
Hatta en son bir ölünün uzandığı bir bebeğin beşiğine,
Yol üzerinde, uçurum kenarında, orda veya burda,
Korkulardan uzak bir deliler hastanesinde saklanır buldum..

Yine de olmadı, olamadı..
Dinmiyor acılar, bitmiyor çığlıklar..
Peşimde işte Azrail, yılmadan koşuyor..
Dayanılmıyor, olmuyor..
Karanlıkta koşulmuyor..
Kaçamıyorum artık, olmuyor..

Olmadı, olamadı..
Sallandırdım kendimi uçurumdan,
Hiç acımadan, gözyaşı dökmeden,
Biriktirdiklerimi üzerimden sökmeden
Öylece sallandırdım kendimi, hiç üşümeden..

Azrail (!) bari üzerimi ört sen de, nolur..
Ört ki, hiç üşümeyim ben nolur...

20 Temmuz 2011